"เต๋อเต๋อจิง" เป็นหนังสือสำคัญของปรัชญาเต๋อในยุคก่อนฉิน ถูกนักเต๋อยกย่องเป็นหนังสือศักดิ์สิทธิ์ เป็นผลงานของลัทธิเต๋อ นักปรัชญาที่ยิ่งใหญ่ในยุคชุน추 ชื่อหลี่ เอ้อร์ นามปากกาเป่าหยาง นามสมญานามตาน ชาวเมืองกู่ซือ ราชวงศ์จู ได้เคยถามเรื่อง "ลี" ต่อเขา เมื่อราชวงศ์โจวมีความวุ่นวาย เขาลาออกจากราชการ ขณะผ่านประตูฮั่นกู ทหารผู้เฝ้าประตูชื่อซี ขอให้เขาสอนปรัชญา จึงเขียนหนังสือ "เต๋อเต๋อจิง" ยาวกว่า 5,000 คำ แล้วหายตัวไป ลัทธิเต๋อเก่งด้านการดูแลสุขภาพ เขาได้กล่าวไว้ใน "เต๋อเต๋อจิง" ว่า "มนุษย์ต้องอาศัยดิน ดินต้องอาศัยท้องฟ้า ท้องฟ้าต้องอาศัยกฎธรรมชาติ กฎธรรมชาติต้องอาศัยธรรมชาติ" "ประชาชนทุกคนพูดว่า 'เราเป็นธรรมชาติ'" "กฎธรรมชาติมีความสูงสุด ความดีมีค่าสูงสุด ท้องฟ้าไม่ได้ให้ตำแหน่งใดๆ แต่ยังคงเป็นธรรมชาติเสมอ" ความหมายโดยรวมคือ มนุษย์ต้องปฏิบัติตามกฎของดินจึงจะดำรงชีวิตได้ ดินต้องอาศัยสภาพอากาศของท้องฟ้าจึงจะสามารถสร้างสรรพสิ่งต่างๆ ได้ ท้องฟ้าต้องดำเนินไปตามกฎธรรมชาติ ซึ่งก็คือสิ่งที่มีอยู่ตามธรรมชาติ นี่คือสิ่งที่เขาเข้าใจจากการเปลี่ยนแปลงของจักรวาล และนำมาใช้ในการดูแลสุขภาพของมนุษย์ สนับสนุนให้ผู้คนดำเนินตามธรรมชาติ ปรับตัวตามธรรมชาติ ไม่ต้องดูแลสุขภาพโดยตรง แต่จะดูแลสุขภาพได้เอง
หลักการดูแลสุขภาพของลัทธิเต๋อ ยังเน้นการฝึกฝนจิตวิญญาณ เขาได้กล่าวว่า "มองเห็นความเรียบง่าย รักษาความบริสุทธิ์ ลดความโลภ ลดความอยาก" ยังกล่าวว่า "เลิกความรุนแรง เลิกความโอ่อ่า เลิกความเกินพอดี" "ภัยใหญ่ที่สุดคือไม่รู้จักพอ ความผิดใหญ่ที่สุดคือต้องการได้ ดังนั้น ความพอที่แท้จริง จึงจะมีความพอตลอดเวลา" "รักษาอาหารที่อร่อย รักษาเสื้อผ้าที่สวยงาม รักษาบ้านที่สบาย รักษาวัฒนธรรมที่ดี" เขาสอนให้ลบความคิดอยากได้สิ่งที่ไม่จำเป็น จิตใจจะสงบ ลมหายใจจะสมดุล จิตวิญญาณจะอยู่ภายใน ไม่สูญเสียพลังงาน หยินหยางสมดุล อยู่ในธรรมชาติ จึงจะยืดอายุได้
เขายังกล่าวว่า "รวบรวมพลังงานให้อ่อนนุ่ม รักษาความอ่อนนุ่มให้แข็งแรง" แสดงให้เห็นว่า ควรรักษาพลังงานอ่อนนุ่ม ซึ่งเป็นพลังงานแท้จริงที่มีชีวิตชีวา จิตใจสงบ ธรรมชาติ จึงจะเพิ่มการไหลเวียนพลังงานภายใน ทำให้สุขภาพดีขึ้น
|
