Ang Mao Zedong ay taga Shaoshan, Hunan. Ang kanyang diet habits ay nananatili sa simpleng at maliwanag na estilo ng isang magsasaka, may malaking impluwensya ng lokal na estilo ng pagkain, at hindi umabot sa labas ng typical taste ng Hunan cuisine. Ngayon, maraming restaurant sa Shaoshan, Changsha, Shanghai, at Beijing ang naglalabas ng "Mao's Cuisine", kung saan ang ilang ingredients ay dati nang kinain ni Mao, ngunit ang presyo ay napakataas, at ang mga pangalan ng menu ay napakalaki, parang exotic delicacies — ito ay isang pagkakalimutan ng simpleng lifestyle ni Mao, at kailangan nating balikan ang tunay na anyo ng kanyang pagkain at diet habits.
Ang Mao Zedong ay lumaki sa Shaoshan, Xiangxiang, at Changsha. Ang kanyang ama ay isang middle-class farmer, at ang pamilya ay hindi napakayaman. Habang bata pa siya, hindi siya kumain ng gourmet food, kundi ang mga pagkain na karaniwan sa mga tao sa lugar. Kahit naging Chairman ng Communist Party, ayon sa mga taong nakapaligid sa kanya, hindi siya nagtrato ng luxuries, kundi patuloy na kumain ng mga lokal na pagkain.
Ang mga tao sa Hunan at Sichuan ay mahilig sa chili peppers. Si Mao ay mahilig din. Ang chili peppers ay may magandang nutrisyon at may potensyal na magpapalakas ng kalusugan. Bawat kain ay may isang plato ng red chili, at mas masarap kung mas mainit. Kung walang chili, hindi siya makakain. Sa taglamig, kung masarap ang chili, ang katawan ay sumisigla. Ang Mao ay biro: "Ang taong marunong kumain ng chili, walang takot sa anumang bagay. Ang mga miyembro ng Red Army na lumaban noon, walang isang tao na hindi kumain ng chili." Ito ay nagpapakita ng malalim na relasyon ni Mao sa chili.
Si Mao ay mahilig din sa braised pork. Ang paraan ng pagluluto ay: ang fresh pork ay hinati sa maliit na piraso, ilalagay sa stove at niluto hanggang ang taba ay mawala at maglabas ng langis, pagkatapos ay idagdag ang asin, monosodium glutamate, soy sauce, at chili powder. Ang lasa ay malambot, masarap, at mayaman. Noong panahon ng dating sistema, ang mga tao sa Hunan ay kumain ng ganitong "high-end dish" lamang tuwing araw ng pasko at buwan. Ngayon, ito ay madalas kumain. Hindi siya kumain ng bawat araw, kundi lamang kapag nagpanalo siya sa digmaan o kung feeling niya kulang ang langis sa katawan, at kumain siya ng isang bowl para sa kasiyahan.
Si Mao ay mahilig din sa fish stew, kasama ang ilang piraso ng tofu, malamig at masarap, lalo na sa taglamig. Maraming tao sa Shaoshan at Yiyang ay kumakain nito. Ang Mao ay biro: "Kung kumain ka ng big-headed fish, ang utak mo ay magiging mas malalim, mas matalino." Ang pangunahing dahilan ay ang pag-inom ng soup.
Si Mao ay mahilig sa mga small dishes, lalo na ang bitter melon. Maaari itong lutuin kasama ang duck o meat. Isang beses, habang kumakain si Mao ng bitter melon, sabihin niya sa mga tauhan: "Ang bitter melon ay marami sa aking bayan. Ang ilan ay ayaw kumain dahil sa amoy. Ako naman ay mahilig sa ito mula bata. Ang amoy ay hindi nakakasama sa katawan, at nakakatulong sa pagbawas ng fire at pagpapalawak ng vision."
Bawat kain ni Mao ay may apat na dishes at isang bowl ng soup: dalawang meat dishes, dalawang small dishes, at isang soup. Lahat ng ito ay ordinaryong pagkain. Ang pangunahing pagkain ay rice. Pagkatapos kain, minsan ay kumakain siya ng roasted sweet potato o boiled corn. Oo nga, minsan siya ay kumain ng bird's nest o shark fin, ngunit iyon ay lamang para sa variety.
Ang kanyang pagkain ay simpleng simpleng, ngunit ang nutrisyon ay hindi mababa, kaya ang kanyang katawan ay malakas. Noong 1950s, may flu outbreak sa Beijing, at napakalakas ang kanyang epekto. Ang ilang mga guard ni Mao ay nasakupan din. Ang mga guard ay nagrekomenda na mag-inject siya ng vaccine, ngunit siya ay tumanggi, dahil naniniwala siya sa kanyang resistensya. Talagang nakaligtas siya, at hindi nakakuha ng flu.
Si Mao ay madalas ay hindi nakakaranas ng sakit. Kapag may maliit na sakit, madalas siyang tumanggi mag-inom ng gamot. Bagaman ganito, ang kanyang buhay ay mahaba, at namatay siya nang 83 taong gulang.
|
