เมื่ออากาศเริ่มอบอุ่น ถึงเวลาที่จะรับประทานผักป่ากันแล้ว
สำหรับคนเมืองที่เคยกินเนื้อสัตว์และอาหารไขมันสูงมาโดยตลอด การกินผักป่าเพียงเล็กน้อยสามารถช่วยให้ได้รสชาติใหม่ และคุณค่าทางโภชนาการและประโยชน์ทางยาที่สูงมาก ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อสุขภาพอย่างมาก อย่างไรก็ตาม มีรายงานว่า กรณีที่เกิดอาการแพ้จากการรับประทานผักป่าเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ดังนั้นควรระมัดระวังในการบริโภคให้มากขึ้น
ในแง่โภชนาการ ผักป่าส่วนใหญ่มีปริมาณวิตามินสูงกว่าผักทั่วไป เช่น ผักป่าชนิดต่าง ๆ อย่าง ผักบุ้งหัวเอียง ผักป่าลูกพญา ดอกจอก ฯลฯ ซึ่งมีปริมาณแคโรทีนอยด์สูงกว่าแครอทและผักกาดดองที่เราคุ้นเคยมาก นอกเหนือจากนี้ ผักป่ายังมีไฟเบอร์สูงกว่าผักทั่วไป ซึ่งมีผลดีต่อการกำจัดสารพิษภายในร่างกาย รักษาอาการท้องผูก และป้องกันมะเร็งลำไส้ใหญ่
อย่างไรก็ตาม ผักป่าจำนวนมาก เช่น ผักป่าขิง ผักป่าหอม ผักป่าหนอน ผักป่าเถ้า ผักป่าหญ้าหมา ดอกไม้เขียว ผักป่าหัวหอม ฯลฯ มีสารที่อาจทำให้เกิดอาการแพ้ โดยเฉพาะในผู้ที่มีร่างกายพิเศษ อาจเกิดอาการแพ้ได้ง่าย ตัวอย่างเช่น ผักป่าเถ้า ผักป่าหญ้าหมา ดอกไม้เขียว หลังรับประทานแล้ว หากผิวหนังสัมผัสแสงแดด จะเกิดโรคผิวหนังจากแสงแดดได้ง่าย ปรากฏอาการบวมแดง คัน หรือแม้แต่เกิดฝีเย็บที่บริเวณตาเปลือก ใบหน้า คอ และแขนขา ผักป่าหัวหอมหากกินมากเกินไป อาจทำให้เกิดอาการคอแห้ง ตาแดงบวม
นอกจากนี้ ผักป่าส่วนใหญ่มีลักษณะเย็นและขม ช่วยลดความร้อนในร่างกาย แต่หากกินมากเกินไปจะทำลายกระเพาะอาหารและลำไส้ ทำให้เกิดอาการปวดท้อง คลื่นไส้ อาเจียน ซึ่งเป็นอาการเฉียบพลันเล็กน้อย เช่น ผักป่าต้นกล้วย ถ้ากินมากเกินไป จะทำให้กระเพาะอาหารอ่อนแอ เกิดภาวะเลือดคั่ง ลมคั่ง ดังนั้น ไม่ว่าจะเป็นผักป่าชนิดใด กินเพื่อทดลองรสชาติเท่านั้น อย่ากินเป็นประจำหรือมากเกินไป ถ้าหลังรับประทานผักป่าแล้วเกิดอาการคันทั่วร่างกาย บวม ผื่น หรือเลือดออกใต้ผิวหนัง ควรหยุดกินทันที และรีบไปพบแพทย์ เพื่อป้องกันไม่ให้อาการล่าช้าจนกระทบต่อการทำงานของตับและไต
ในแง่การปรุงอาหาร ผักป่าไม่ควรเก็บไว้ยาว ควรถือว่าสดใหม่ที่สุด ควรซื้อมาใช้ทันที ผักป่าหลายชนิด เช่น ผักป่าหญ้าหมา ยอดสะเดา ผักป่าอัศวิน ฯลฯ ต้องลวกด้วยน้ำเดือดก่อนรับประทาน เพื่อลดสารพิษที่อาจมีอยู่ให้มากที่สุด
| 