พื้นฐานการดูแลสุขภาพด้วยการเดิน
เฉาฮุ่ยเชื่อว่า การรักษาร่างกายให้แข็งแรง ต้องออกกำลังกาย ตอนที่เขาไปศึกษาต่อต่างประเทศ เขาอาศัยอยู่ใกล้ป่าสงวน ทุกคืนเมื่อว่าง เขาจะเดินเล่นในป่าสงวน ยืดเหยียดกล้ามเนื้อ ปัจจุบัน เขายังคงรักษานิสัยนี้มาจนถึงปัจจุบัน ไม่ว่าจะยุ่งแค่ไหน หลังอาหารเย็น เขายังคงเดิน 40-45 นาที ต่อเนื่องมา 6 ปีแล้ว
สำหรับคนรุ่นใหม่ที่ออกไปขับรถหรือเรียกแท็กซี่ ฉาโอฮุ่ยไม่เห็นด้วย เขาบอกว่า ตอนที่ยังไม่มีรถ เขาพยายามเดินไปทุกที่ ไม่เรียกแท็กซี่ แม้ตอนนี้มีรถ แต่ถ้าเพิ่งกินข้าว เขาจะเดินประมาณ 30 นาทีรอบจุดจอดรถ ก่อนขับรถ ไม่ให้กินข้าวแล้วนั่งทันที
นอกจากนี้ เขายังคงเดินขึ้นบันได 5 ชั้นขึ้นไป ไม่ใช้ลิฟต์ ฉาโอฮุ่ยกล่าวว่า งานยุ่ง ไม่สามารถออกกำลังกายได้บ่อย แต่ทุกสุดสัปดาห์ เขาจะไปปั่นจักรยานที่สวนเซียวกี ใกล้ๆ ป่า ได้สัมผัสธรรมชาติ ถ้าอารมณ์ดี ก็จะคุยกับเพื่อนชาวต่างชาติ ช่วยผ่อนคลายความเครียดจากการทำงาน
การพักผ่อนอย่างมีสติ วางแผนอย่างเหมาะสม
ปัจจุบัน ผู้หญิงวัยทำงานหลายคนมีความเครียดสูง ต้องทำงานล่วงเวลา ซึ่งส่งผลเสียต่อร่างกาย ยิ่งในเมืองใหญ่ ผู้มีบทบาทสำคัญจำนวนมาก ถึงกับเสียชีวิตก่อนวัยอันควรเพราะความเครียด ตอนที่สุขภาพดี พวกเขากลับไม่สนใจร่างกาย พอหมดแรงแล้ว จึงเสียใจ ทั้งชีวิต ที่คลินิกของเฉาฮุ่ย มีผู้ป่วยวัยหนุ่มสาวที่มีอาการกระเพาะอาหาร ที่กินไม่เป็นเวลา ไม่กิน หรือกินไม่สม่ำเสมอ พบได้บ่อย ฉาโอฮุ่ยแนะนำว่า วัยรุ่นควรใส่ใจสุขภาพ ตรวจสุขภาพเป็นประจำ ตรวจพบเร็ว รักษาเร็ว
คำพูดที่ว่า "โรคของคนรวย" คือโรคลำไส้ "โรคของคนจน" คือโรคหลอดอาหาร ปัจจุบัน ผู้ป่วยระบบลำไส้และระบบย่อยอาหารเพิ่มขึ้น สาเหตุหลักคือ ทานอาหารไขมันสูง โปรตีนสูง แต่ทานอาหารที่มีเส้นใย อาหารข้าวกล้อง ข้าวโอ๊ต น้อยเกินไป
ฉาโอฮุ่ยแนะนำ ด้านอาหาร ควรทานอาหารที่มีเส้นใยและคาร์โบไฮเดรตที่มีเส้นใยสมดุล ทานผักผลไม้มากขึ้น เช่น แอปเปิ้ล ถั่ว สาหร่าย ผักป่า ฯลฯ เป็นตัวเลือกที่ดี ควรทานอาหารเบา ลดการรับประทานอาหารร่วมงาน
เปิดใจ ปลดปล่อยความกังวล
ในโรงพยาบาล แพทย์ก็ต้องเผชิญกับเรื่องเครียด เช่น ความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์กับผู้ป่วยตึงเครียด หรือเกิดภาวะแทรกซ้อนหลังผ่าตัด ฉาโอฮุ่ยมีมุมมองเฉพาะตัว ควรปรับตัวเอง ผ่อนคลายจิตใจ อย่าอยู่ในอารมณ์เศร้า ซึมเศร้า หรือกังวลตลอดเวลา
ฉาโอฮุ่ยกล่าวว่า ที่ต่างประเทศ แพทย์จะบอกผู้ป่วยที่เป็นมะเร็งว่า โรคมีอยู่เท่านี้ ให้ผู้ป่วยรู้ว่าเหลือเวลาอีกเท่าไร ผู้ป่วยจะปรับตัว วางแผนชีวิตตามตัวเอง แต่ในจีน ครอบครัวมักปกปิดโรค ถ้าผู้ป่วยรู้ อาจทนความเครียดทางจิตใจไม่ไหว หรือทำพฤติกรรมไม่สมเหตุสมผล
ฉาโอฮุ่ยเชื่อว่า ต่อชีวิต ควรรักษาจิตใจให้เป็นบวก สดใส จริงๆ แล้ว โรคไม่ได้น่ากลัว กลัวคือ ความกลัวในใจตนเอง
คำแนะนำจากแพทย์ชื่อดัง: รู้จักพอ จิตใจจะสงบ!
| 