การรักษาโรคสะเก็ดเงินเรื้อรังด้วยแนวทางการแพทย์ตะวันตกและตะวันออก

โรคสะเก็ดเงินเรื้อรัง (AS) อยู่ในหมวดหมู่ "โกเปี้ย" ตามแนวคิดแพทย์แผนจีน หลักการรักษาแพทย์แผนจีนคือการรักษาตามอาการ ขจัดลม หนาว ความชื้น แก้ปัญหาการอุดตันของเส้นเลือด กระตุ้นการไหลเวียนเลือด ขจัดพิษ ลดการบวม บำรุงไต กระตุ้นกระดูก ปรับสมดุลร่างกายโดยรวม ระยะเริ่มต้นของ AS มักเป็นอาการที่มีลักษณะเป็น "อาการจริง" โดยมีปัจจัยร่วมกันระหว่างความร้อน ความชื้น ลม และความเย็น รวมถึงการอุดตันของเลือด แต่ในระยะปลายจะมีอาการผสมระหว่างจริงและเสมือน อาการเสมือนเป็นหลัก ไตอ่อนแอเป็นรากฐาน ควรรักษาโดยเสริมสร้างตับและไต พร้อมกับช่วยขจัดความร้อน กระตุ้นการไหลเวียนเลือด ขจัดความเย็น และบรรเทาอาการปวด
1. การรักษาตามอาการทางคลินิก อาการที่พบบ่อยสามารถแบ่งออกเป็น 5 ประเภท:
① ความเย็นและความชื้นอุดตัน ปวดบริเวณเอวและส่วนกระดูกเชิงกราน หลังแข็ง โค้งงอหรือหมุนตัวยาก เอวอ่อน ขาอ่อนแรง หนาว ชอบความอบอุ่น ตำรับยา: หยางฮัว ตู๋ฮัว กวีจี้ ชิ่นเจียว ไฮเฟิงติ่น ชวนซือ ซีซิน เป็นต้น
② ความชื้นและความร้อนอุดตันเส้นเลือด ข้อต่อบวม ปวดร้อน หลังแข็ง เคลื่อนไหวได้ยาก แขนขาหนัก ตำรับยา: หวางปี ซางจือ เยอซีอี้ ฝางอี้ นิวเซีย ฟงฟาง ฮูจาง ปั่วหัวเซีย ชงซือ จื่อโม เป็นต้น
③ การอุดตันของเลือด ปวดที่เอวและส่วนกระดูกเชิงกรานแบบเจ็บแหลม (รุนแรงยิ่งในเวลากลางคืน) หลังแข็ง โค้งงอหรือหมุนตัวยาก ข้อต่อบิดเบี้ยว ตำรับยา: ตังกุย ตานเซิน ชวนซือ ต้าริน หงฮวา ลู่เม่ ตี๋หลง ชิ่นเจียว หยางฮัว เป็นต้น
④ ตับและไตอ่อนแอ ปวดที่เอวและส่วนกระดูกเชิงกราน กล้ามเนื้ออ่อนตัว ปวดเอวและขาอ่อนแรง ยืดหรือห่อตัวยาก หนาว หมดแรง อาจมีอาการเวียนหัว ใจสั่น หงุดหงิด นอนไม่หลับ ตำรับยา: ชูตี้ ซานจือหยู ซานหยา กุ้ยปั่น จื่อโม ตูจง นิวเซีย ตังกุย ปั่วชู เป็นต้น
⑤ ไตอ่อนแอ รู้สึกเย็นที่เอว หลัง สะโพก คอ ปวดเย็น ข้อต่อแข็ง ยืดหรือห่อตัวยาก ร่วมกับเอวและขาอ่อนแรง หนาว ขาเย็น หรืออุจจาระเหลว ตำรับยา: ตูจง จิชง ชูตี้ จือกุย จ้านเนียนเจียน ปูกูซี ตู๋ฮัว นิวเซีย ชิ่นเจียว ซีซิน เป็นต้น
2. การรักษาเฉพาะสูตรยา
① ถุงยาตังกุยกุยจี้ ประกอบด้วย จืออวี่ 4.5 กรัม จือกุยจี้ ปั่วชู ชีชิ่ง 9 กรัม ถั่งเช่าเคี่ยว 6 กรัม มะเดื่อแดง 7 เม็ด วันละ 1 ครั้ง ต้มด้วยน้ำ รับประทานได้ สามารถปรับเพิ่ม จือเฉา วีหลิงเซียน ฝางอี้ เป็นต้นตามอาการ ได้รับรายงานจากได้เจ้าชู ว่ารักษา 89 ราย ผลรวมมีประสิทธิภาพ 100% หายขาดในระยะเริ่มต้น 76.4%
② ถุงยาช่างชี ประกอบด้วย กุยจี้ จิ่งฮวง ชวนซือ จ้านเนียนเจียน เต้าเซียน เตี้ยหลง 9 กรัม เกอเจิน ฮวงอี้ ปั่วชู ตังกุย กุ้ยจี้ จวนตั่น ปูกูซี ตู๋ฮัว ซานจิชิง ลัวซือติง ลาโหวเซียน ตงซิน 15 กรัม ฮวงอี้ 20 กรัม ถั่งเช่า 6 กรัม ต้มด้วยน้ำ วันละ 1 ครั้ง รายงานจากเกาเฟย ว่ารักษา 30 ราย มีประสิทธิภาพ 98%
③ หลิวหลี่หงใช้ถุงยาโกเปี้ย หยางอ้ายจื้อใช้ถุงยาชี่เปี้ย รักษา AS 47 รายและ 30 ราย ตามลำดับ ผลรวมมีประสิทธิภาพ 94.7% และ 93%
④ ยาต้มประสิทธิภาพสูงสำหรับโรคภูมิแพ้ ใช้ซีซินขนาดใหญ่ 60–200 กรัม ร่วมกับ จิ่งฟูซื่อ ฮวงอี้ ชีเซียนเซียน จิ่งอวี่ ฝางอี้ กุยจี้ ยี่ซือ เยอซีอี้ ชวนซือ ถั่งเช่า ฝางอี้ บั่วชู ยินหยางเหอ ปาจี้เทียน เป็นต้น ต้มด้วยน้ำ รับประทาน รายงานจากเกาจิอาจุน รักษา 38 ราย ผลรวมมีประสิทธิภาพ 98.6% ซีซินเป็นยาที่มีพิษ ต้องรับประทานภายใต้คำแนะนำของแพทย์ ห้ามรับประทานเองโดยไม่ได้รับคำแนะนำ
3. การรักษาด้วยยาแผนโบราณภายนอก โดยเฉพาะการทาหรือแช่น้ำยา นิยมใช้มากที่สุด การรักษาภายนอกช่วยกระตุ้นเส้นลมปราณ ปรับสมดุลพลังงานและเลือด ยาที่ดูดซึมผ่านผิวหนังสามารถส่งผลทางยาผ่านเส้นลมปราณได้ กาโอจิอาจุนใช้แผ่นแปะแม่เหล็ก "เป่ยชูหนิง" และ "โกตงตี้" ร่วมกับยาภายใน รักษาแบบรวมกัน ได้ผลดีทั้งรากและยอด รักษา AS จำนวน 57 ราย ผลลัพธ์ในการบรรเทาอาการปวด บวม และอาการตึงในตอนเช้า ดีมาก
4. การรักษาแบบรวมกันระหว่างแพทย์ตะวันตกและตะวันออก การรักษาด้วยยาตะวันตกเพียงอย่างเดียว แม้ผลลัพธ์รวดเร็ว แต่หยุดยาแล้วกลับเป็นซ้ำ ผลลัพธ์ไม่คงทน การรักษาด้วยยาจีนเพียงอย่างเดียว แม้ผลลัพธ์ระยะยาวดี โอกาสกลับเป็นซ้ำต่ำ แต่เริ่มต้นช้า ร่วมกันใช้ยาทั้งสองแบบ สามารถเอาข้อดีมาช่วยกันได้ ผลลัพธ์ดี แผนกโรคภูมิแพ้โรงพยาบาลแพทย์แผนจีนแห่งแรกของเทียนจิน นอกเหนือจากการใช้ยาทั้งตะวันออกและตะวันตก ยังใช้การบำบัดเสริม เช่น การปลุกไฟ นวด แช่น้ำอุ่น แช่น้ำยาสมุนไพร ประคบความร้อน น้ำยาล้าง แสงอินฟราเรด แม่เหล็ก ฯลฯ ผลลัพธ์ดีมาก แผนกโรคภูมิแพ้โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแพทย์เทียนจิน ใช้ถุงยาต้านพิษร่วมกับเมทาโทรคีซีน (MTX) หรือควีนติงซิน คลอโรควิน และยาต้านพิษจากต้นไม้เรดกงตี้ ร่วมกับการใช้ยาทางไฟฟ้าผ่านผิวหนัง หรือการฉีดยาที่ตำแหน่งจุดลมปราณหรือข้อต่อ รักษาผู้ป่วยทุกระยะของ AS จำนวน 35 ราย ผลลัพธ์ดีมาก (ผู้เขียนบทความนี้เป็นรองศาสตราจารย์แผนกโรคภูมิแพ้ โรงพยาบาลแพทย์แผนจีนแห่งแรกเทียนจิน)