ด้วยการพัฒนาอย่างรวดเร็วของอารยธรรมทางวัตถุและการแข่งขันทางเศรษฐกิจที่รุนแรงขึ้น ทัศนคติของวัยรุ่นต่ออารยธรรมทางวัตถุก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก วัยรุ่นบางกลุ่มมักมองว่า ความมั่งคั่งและความสำเร็จคือความสุข อย่างไรก็ตาม งานวิจัยของนักจิตวิทยาหลายปีที่ผ่านมาพบว่า วัยรุ่นที่ยกย่องความมั่งคั่งและชื่อเสียงมีโอกาสเป็นโรคซึมเศร้าสูงกว่า 20% เมื่อเทียบกับวัยรุ่นที่ไม่ให้ความสำคัญกับสิ่งเหล่านี้ นักวิจัยพบว่า วัยรุ่นจำนวนมากเชื่อว่า ความสุขหมายถึงการมีเงินมากและมีชื่อเสียง ด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงพยายามอย่างหนักเพื่อให้บรรลุเป้าหมายนี้ แต่ในชีวิตจริง ผู้ที่ประสบความสำเร็จในด้านทรัพย์สินและตำแหน่งนั้นเป็นเพียงยอดเขาของปิรามิด จำนวนน้อยมาก ดังนั้น เมื่อความฝันของความสุขไม่สามารถบรรลุได้ วัยรุ่นจำนวนมากจึงตัดสินตัวเองว่าไร้ความสามารถ และเปลี่ยนจากอารมณ์ดีเป็นหมดหวังอย่างฉับพลัน หากไม่ได้รับการช่วยเหลืออย่างทันท่วงที สถานะทางจิตใจที่หมดหวังนี้อาจค่อยๆ พัฒนาเป็นระยะเริ่มต้นของโรคซึมเศร้า อาการทางคลินิก ได้แก่ ไม่รู้สึกอยากกินอาหาร นอนไม่หลับบ่อย หงุดหงิด ชอบนั่งคิดอยู่คนเดียว ไม่ไว้ใจสิ่งรอบตัว เพื่อน หรือสิ่งที่เคยชอบ หรือสูญเสียความสนใจ นักจิตวิทยาเชื่อว่า ความสำเร็จหรือความสุขของบุคคลขึ้นอยู่กับเกณฑ์การประเมินเป็นอย่างมาก ผลการสำรวจพบว่า สำหรับวัยรุ่นที่ไม่เชื่อว่าความมั่งคั่งและอำนาจคือความสุข แม้จะไม่รวยหรือมีตำแหน่งสูง พวกเขาก็ไม่รู้สึกว่าตนเองล้มเหลว ตรงกันข้าม เพราะเป้าหมายที่ตั้งไว้สอดคล้องกับสถานการณ์จริง จึงมักรู้สึกว่าตนเองเป็นคนสำเร็จ การเกิดและพัฒนาของโรคซึมเศร้าในวัยรุ่นขึ้นอยู่กับสภาพจิตใจเป็นหลัก โดยทั่วไปแล้ว คนที่มีใจกว้างมักไม่เป็นโรคซึมเศร้า ดังนั้น การปรับปรุงและปรับจิตใจอย่างทันท่วงทีจะช่วยให้สามารถมองปัญหาจากมุมมองที่หลากหลาย หลีกเลี่ยงการคิดไปในทางตัน ทั้งยังควรระวังไม่ตั้งเป้าหมายที่ไม่สมเหตุสมผลเมื่อกำหนดเป้าหมายชีวิต เพราะหากไม่บรรลุเป้าหมายที่ตั้งไว้ อาจเกิดความทุกข์ใจได้ ความสำเร็จเป็นเรื่องที่พบได้น้อย แถมยังมีเหตุผลและเงื่อนไขเฉพาะ ถ้าเปรียบเทียบตัวเองกับผู้ประสบความสำเร็จโดยตรง อาจรู้สึกว่าไม่ต่างกันมากนัก จึงสรุปว่า "เราสามารถประสบความสำเร็จได้เช่นกัน" แต่การเปรียบเทียบนี้มักเป็นกับดักที่อันตราย งานวิจัยของนักจิตวิทยาชี้ว่า วัยรุ่นที่ต้องการพัฒนาตนเองและมีชีวิตที่ดี ควรคำนึงถึงศักยภาพของตนเอง อย่างเฉพาะเจาะจง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง อย่าตั้งเป้าหมายให้ทำสิ่งที่ผู้ประสบความสำเร็จทำได้ หรือเปรียบเทียบตนเองกับวัยรุ่นที่ประสบความสำเร็จแล้วอยู่บ่อยครั้ง ทุกคนมีแนวทางการพัฒนาที่แตกต่างกันตามสถานการณ์เฉพาะตัว ผู้ที่คุณชื่นชมอาจไม่ได้ดีกว่าคุณในอนาคต หรืออาจเป็นแชมป์ที่คุณไล่ตามไม่ทันตลอดชีวิต ทั้งความสำเร็จและชีวิตที่มั่งคั่ง ควรให้ความสำคัญในระดับที่พอเหมาะ เมื่อสังคมประกาศถึงความสำเร็จ นั่นคือการยอมรับในเชิงกว้าง ชื่นชมจิตวิญญาณของการพยายาม ไม่ใช่การบอกว่าใครก็สามารถกลายเป็นมหาเศรษฐีได้ <ซึมเศร้า>
|