การดูแลสุขภาพด้วยจิตใจที่ดี

การดูแลสุขภาพด้วยจิตใจที่ดี
นักแพทย์ชื่อดังในยุคถัง ซุนซีมอ ในหนังสือ "เฉียนจินยาเฟิง" กล่าวว่า: "การดูแลจิตใจนั้น เพื่อฝึกฝนให้กลายเป็นธรรมชาติ จิตใจจะเป็นดีเอง... ถ้าจิตใจเป็นดีแล้ว โรคภัยภายในและภายนอกจะไม่เกิดขึ้น ภัยพิบัติและอันตรายก็ไม่เกิดขึ้น นี่คือหลักการสำคัญของการดูแลสุขภาพ" การดูแลจิตใจเป็นพื้นฐานของการดูแลสุขภาพ การดูแลจิตใจ คือ การทำให้ "จิตใจดี" คำพูดทั่วไปของประชาชนคือ "ใจดี" หรือ "จิตใจดี" กล่าวง่าย ๆ คือ มีใจดี มีจิตสำนึกดี จิตใจดี วางใจตรง ไม่ทำสิ่งชั่ว ทำทุกอย่างอย่างโปร่งใส รู้สึกสบายใจ ไม่มีความรู้สึกผิด นี่คือวิธีดูแลสุขภาพที่ดีที่สุด
ว่าคนจะบรรลุสถานะ "จิตใจดี" ได้หรือไม่ ขึ้นอยู่กับการตั้งมาตรฐานทางจริยธรรมที่ถูกต้อง กล่าวอีกนัยหนึ่ง การดูแลสุขภาพด้วยจิตใจดี คือการดูแลสุขภาพผ่านการฝึกฝนจริยธรรม คำว่า "ดูแลจิตใจ" นั้น ประเด็นหลักคือเรื่องการฝึกฝนจริยธรรม นักปราชญ์โบราณเสนอทฤษฎี "ผู้มีความเมตตาจะมีอายุยืน" นักปราชญ์ใหญ่ในยุคโจวซุน ซื่อในหนังสือ "จงหยง" กล่าวว่า "ดูแลตนเองด้วยแนวทาง ดูแลแนวทางด้วยความเมตตา" "ผู้มีคุณธรรมสูงสุดจะมีอายุยืน" กล่าวว่า คนที่มีคุณธรรมสูงสุด จะมีอายุยืนแน่นอน แพทย์ยุคหมิง หวางเหวินลู่ ในหนังสือ "หมอ" กล่าวอย่างชัดเจนว่า "การดูแลคุณธรรมและการดูแลสุขภาพไม่แตกต่างกัน" มองว่าการดูแลคุณธรรมและการดูแลสุขภาพเป็นสิ่งเดียวกัน แยกไม่ออก ได้ทั้งสองอย่างพร้อมกัน
ความรู้สึกทางจริยธรรมของมนุษย์มีผลกระทบอย่างมากต่อสภาพจิตใจ ถ้าทำสิ่งดีที่เป็นประโยชน์ต่อผู้อื่นหรือสิ่งของ ย่อมทำให้รู้สึกมีความสุขทางจิตใจอย่างไม่สิ้นสุด ซึ่งส่งผลดีต่อการทำงานของอวัยวะต่าง ๆ ของร่างกาย ทำให้พัฒนาอย่างปกติ คำกล่าวของโบราณว่า "คุณธรรมหนักหน่วง นำโชคมาสู่" หมายความว่า การทำสิ่งดี ๆ คือความสุขเอง ความจริงนี้ คือ 1) เมื่อทำสิ่งดี จิตใจจะรู้สึกดี 2) ความสุขทางจิตใจนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ยืดอายุและมีชีวิตที่ดี
ควรชี้แจงว่า แนวคิดทางจริยธรรมที่กล่าวถึงในวิธีดูแลสุขภาพทั้งในอดีตและปัจจุบัน หมายถึง กฎระเบียบการกระทำของมนุษย์ คือ กฎเกณฑ์ในการเป็นมนุษย์ แนวคิดนี้มักใช้ในชีวิตประจำวันและในสังคม ใช้เป็นเกณฑ์ประเมินความถูกต้องหรือผิดพลาดของคำพูดและพฤติกรรมของตนเองและผู้อื่น มนุษย์ต้องการจริยธรรม เพราะกิจกรรมทั้งหมดของมนุษย์ไม่สามารถแยกจากสังคมได้ ทุกอย่างต้องดำเนินในสังคม จริยธรรมเป็นเกณฑ์การประเมินพฤติกรรมที่อยู่ในความคิดของมนุษย์ เช่น "ซื่อสัตย์ ไม่รับสินบน" "ไม่หลอกลวงเด็กหรือผู้สูงอายุ" "สอนคนอย่างไม่เหน็ดเหนื่อย" "ช่วยชีวิตคนที่ใกล้ตาย" "ไม่ยอมแพ้ต่อความมั่งคั่งหรืออำนาจ" "คนจนแต่ไม่ยอมแพ้" ฯลฯ คุณธรรมเหล่านี้เป็นผลผลิตจากการพัฒนาอย่างต่อเนื่องของแนวคิดทางจริยธรรมดั้งเดิม เป็นความเชื่อที่มนุษย์ควรร่วมกันปฏิบัติ