การใช้ปัจจัยทางจิตวิทยาแก้ปัญหาการกินอาหารไม่หลากหลาย

การใช้ปัจจัยทางจิตวิทยาแก้ปัญหาการกินอาหารไม่หลากหลาย
การกินอาหารไม่หลากหลาย หมายถึงเด็กไม่ชอบอาหารบางชนิดหรือบางประเภท ซึ่งเป็นนิสัยการกินที่ไม่ดี พบได้บ่อยในเด็ก โดยเฉพาะเด็กในเมือง ประมาณ 25% ผู้ปกครองที่มีลูกกินอาหารไม่หลากหลาย ลองมองหาสาเหตุทางจิตวิทยา
ข้อแรก ผู้ปกครองมีผลต่อเด็กในแง่จิตใจหรือไม่ หลายครั้งที่เด็กกินอาหารไม่หลากหลายเกิดจากอิทธิพลของผู้ปกครอง เช่น ผู้ปกครองพูดกับลูกว่า "แม่ไม่กินหัวหอม" ลูกก็เริ่มไม่กินหัวหอมด้วย หรือผู้ปกครองไม่ชอบกินเป็ด จึงไม่ซื้อเป็ดบ่อย ๆ และแสดงท่าทางหรือสีหน้าแสดงความเกลียดชังในการกินเป็ด ซึ่งส่งผลให้เด็กไม่กินอาหารเหล่านี้
ข้อสอง เด็กมีความคิดเชื่อมโยงที่ไม่ดีหรือไม่ เด็กมักเชื่อมโยงสิ่งใดสิ่งหนึ่งกับอาหารบางชนิด จนไม่ยอมกินอาหารนั้น ตัวอย่างเช่น เด็กบางคนไม่ยอมกินผัก เพราะเห็นภาพการใส่ปุ๋ยอุจจาระลงบนผัก
นอกจากนี้ ผู้ปกครองอาจโดยไม่รู้ตัว ยิ่งเสริมความคิดไม่ดีของเด็ก ตามการเปลี่ยนแปลงของรสมือ เด็กอาจมีแนวโน้มชอบอาหารบางชนิด บางครั้งผู้ปกครองเพื่อให้เด็กกินมากขึ้น แม้จะรู้ว่าการกินอาหารไม่หลากหลายไม่ดี แต่ก็ยังให้เด็กกินตามที่ชอบ หลายครั้งก่อนซื้อผัก ผู้ปกครองมักถามลูกว่า "ลูกอยากกินผักอะไร" ถ้าลูกชอบกินอะไร ก็ซื้อมา แต่การทำเช่นนี้ กลับเสริมแนวโน้มการกินอาหารไม่หลากหลายของเด็กโดยไม่รู้ตัว
การแก้ปัญหาการกินอาหารไม่หลากหลายโดยใช้ปัจจัยทางจิตวิทยา อาจให้ผลลัพธ์ที่ไม่คาดคิด
ตัวอย่างที่ดี: ประมาณ 90% ของเด็กที่กินอาหารไม่หลากหลาย มีพ่อแม่ที่กินอาหารไม่หลากหลายด้วย ดังนั้น การแก้ปัญหาเด็กกินอาหารไม่หลากหลาย ต้องเริ่มจากพ่อแม่ก่อน หากพ่อแม่กินอาหารไม่หลากหลายจริง ๆ ต้องแก้ก่อน จึงจะช่วยให้เด็กได้รับสารอาหารครบถ้วน ร่างกายเติบโตอย่างสมบูรณ์
กินนำหน้า: สำหรับอาหารที่เด็กไม่ชอบ ผู้ปกครองควรกินนำหน้า และแสดงท่าทางว่าอร่อย กระตุ้นให้เด็กกิน
กำจัดความกลัว: บางเด็กมีความกลัวในการกินอาหารบางชนิด เช่น กลัวกินปลาเพราะกลัวถูกกระดูกปลาบาด ดังนั้น ผู้ปกครองควรให้เด็กกินปลาที่มีกระดูกน้อย
เมื่อสร้างความสนใจในการกินอาหาร ผู้ปกครองควรเปลี่ยนวิธีการปรุง ตัวอย่างเช่น เด็กเบื่อไข่ต้ม ผู้ปกครองสามารถปรุงเป็นไข่ผัด ไข่ต้มใส่ไข่ หรือต้มไข่ ปรุงวิธีใหม่ ๆ ทุกครั้ง เพื่อกระตุ้นความสนใจในการกิน ถ้าเด็กเบื่อเนื้อหมูผัด ไม่อยากกินเนื้อสัตว์อีก ผู้ปกครองสามารถนำเนื้อสัตว์มาห่อเป็นไส้ ทำเป็นก๋วยเตี๋ยว ซาลาเปา หรือขนมปัง ให้เด็กกิน เมื่อเด็กกินอย่างเพลิดเพลิน สามารถบอกเด็กได้ว่า นี่คือเนื้อสัตว์