ในภูมิภาคหมินหนานและไต้หวัน ซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้าม มีเทคนิคการนวดตัวแบบโบราณที่เรียกว่า "ตีหลง" โดยที่บริเวณหลังเป็นจุดที่นิยมนวดมากที่สุด เพราะบริเวณหลังมีจุดเส้นลมปราณจำนวนมาก ซึ่งการนวดตัวจะช่วยเสริมสร้างระบบภูมิคุ้มกันของร่างกายได้ บริเวณหลังยังมีเส้นประสาทจำนวนมาก ซึ่งควบคุมการทำงานของอวัยวะภายใน โดยเฉพาะเส้นลมปราณดูหู ซึ่งมีบทบาทสำคัญในระบบเส้นลมปราณ การนวดตัวบริเวณหลังจะช่วยกระตุ้นการไหลเวียนของเลือดและพลังงาน รวมถึงเสริมความเชื่อมโยงกับเส้นลมปราณทั่วร่างกาย ดังนั้นหลังจากนวดตัวแล้ว ร่างกายจะรู้สึกเบาสบาย สดชื่น และมีพลังชีวิต ตามที่กล่าวไว้ในบทที่ 53 ของ "ฮงหลงเย่ว" ว่า คุณแม่เจ้าต้องทำงานหนักตั้งแต่วันปีใหม่จนถึงคืนวันตรุษจีน รู้สึกเหนื่อยล้า จึงนอนพักผ่อนบนเตียง พร้อมพูดคุยกับครอบครัวและสวมแว่นตาดูละคร แล้วให้ฮูเป่ย์นั่งบนเตียงใช้ "มือสวย" นวดขาให้ ในการเล่าเรื่อง "ชิงเหวินซ่อมเสื้อเป็ด" ชิงเหวินซ่อมเสื้อเป็ดเสร็จแล้วรู้สึกเมื่อยล้าทั่วร่างกาย จึงทำให้จางเป่าหยู "รีบสั่งคนมาช่วยนวดขาให้เธอ" สองฉากนี้ต่างก็กล่าวถึงเทคนิคการนวดตัวแบบดั้งเดิมของจีน สำหรับการนวดตัวแบบตีหลงในภูมิภาคหมินหนานและไต้หวัน มักใช้มือกำแน่นเป็นท่อนไม้ แต่ใน "ฮงหลงเย่ว" คำว่า "มือสวย" จริง ๆ แล้วไม่ใช่มือที่กำแน่น แต่เป็นไม้ยาวมีหัวปลายหุ้มด้วยหนัง ซึ่งการนวดตัวจะช่วยกระตุ้นการไหลเวียนของเลือด เร่งกระบวนการเผาผลาญ คลายความตึงเครียดของกล้ามเนื้อเฉพาะจุด ทำให้ข้อต่อ เช่น ไหล่ คอ ศอก ข้อมือ และนิ้วมือ ได้รับการผ่อนคลาย จึงช่วยป้องกันโรคกล้ามเนื้ออักเสบ โรคคอกระดูกสันหลัง โรคข้ออักเสบ โรคไหล่ติด รวมถึงโรคหัวใจและหลอดเลือด บางท่านอาจสงสัยว่าทำไมชาวบ้านในหมินหนานและไต้หวันจึงเรียกเทคนิคนี้ว่า "ตีหลง"? ตามตำนาน ชาวบ้านมองว่าเส้นลมปราณทั่วร่างกายเหมือนงูที่พันรอบร่างกาย จึงเรียกเช่นนั้น
| 