การจำกัดการบริหารจัดการตามแนวทางตะวันตกขัดขวางการพัฒนาทางการแพทย์แผนจีนอย่างเป็นธรรม

ตามข่าวจากสำนักข่าวซินหัว (ผู้สื่อข่าวหลิวลู่ลู่) ในแนวปฏิบัติการแพทย์และระบบปัจจุบัน กระบวนการวินิจฉัย รักษา และประเมินผลของแพทย์แผนจีน รวมถึงการพัฒนา ตรวจสอบ และส่งเสริมยาแผนจีนใหม่ ล้วนใช้มาตรฐานทางการแพทย์ตะวันตกเป็นเกณฑ์ ทั้งที่จริงแล้ว แก่นแท้และทักษะของแพทย์แผนจีนแตกต่างจากแพทย์ตะวันตกอย่างชัดเจน ไม่สามารถเปรียบเทียบกันได้ นักวิชาการหลายคนเชื่อว่า กฎหมายและนโยบายการบริหารทางการแพทย์ที่มีอยู่ในหลายด้าน ได้บังคับใช้แนวทางตะวันตกอย่างครอบคลุม ซึ่งขัดขวางการพัฒนาอย่างเป็นธรรมของแพทย์แผนจีน
“ตามกฎหมายแพทย์ที่ปฏิบัติ ต้องมีวุฒิการศึกษาจากโรงเรียนแพทย์ 4 ปีขึ้นไป จึงจะสอบเพื่อขอใบอนุญาตแพทย์ได้ และเนื้อหาที่สอบเกือบครึ่งหนึ่งเป็นวิชาแพทย์ตะวันตก” ดร.จายิงชุน ซึ่งเป็นแพทย์ที่มีชื่อเสียง กล่าวอย่างหมดหวัง ขณะที่ผู้สื่อข่าวพบว่า แพทย์แผนจีนจำนวนมากไม่มีวุฒิการศึกษานั้น หรือไม่ได้รับการศึกษาแพทย์ตะวันตกอย่างเป็นทางการ หลายคนเป็นศิษย์ฝึกหัด แม้จะมีทักษะสูง แต่ก็ไม่สามารถได้รับใบอนุญาตประกอบวิชาชีพ ถ้าประกอบวิชาชีพโดยไม่มีใบอนุญาต ถือว่าผิดกฎหมาย
นายหลี่โกวจง รองอธิบดีกรมสาธารณสุขแพทย์แผนจีนหูหนาน กล่าวว่า เนื่องจากมีเสียงวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรง ปี 2001 กระทรวงสาธารณสุขได้จัดการสอบพิเศษเพื่อแก้ไขปัญหาใบอนุญาตของแพทย์แผนจีนที่มีทักษะพิเศษในหมู่บ้าน ครั้งนั้น มี 200 คนจากหูหนานผ่านการสอบ แต่สำหรับแพทย์แผนจีนที่กระจายอยู่ทั่วไปในหมู่บ้าน โอกาสแบบนี้อาจไม่มีอีกเลย
ระบบแพทย์แผนจีนประจำร้านยาและแพทย์แผนจีนที่ประกอบวิชาชีพส่วนตัวเป็นประเพณีมาหลายพันปี สะดวกต่อการรักษา ตรงกับพฤติกรรมการรักษาของประชาชน แต่ในระบบการแพทย์ปัจจุบัน ไม่อนุญาตให้แพทย์ประจำร้าน ทั่วประเทศได้หยุดการอนุมัติการตั้งคลินิกแพทย์ส่วนตัวใหม่
หลี่โกวจงอธิบายว่า การผลิตยาตนเองในสถานพยาบาลเป็นทักษะพื้นฐานของแพทย์แผนจีน ยาลับของแพทย์แผนจีนในหมู่บ้านส่วนใหญ่เป็นยาที่ผลิตเอง แต่ระบบการแพทย์ปัจจุบันจำกัดการใช้ยาที่ผลิตเอง หากผลิตเองโดยไม่ได้รับอนุญาต จะถูกตั้งข้อหาว่าผลิตยาผิดกฎหมาย ชีวิตเจีย ผู้อำนวยการศูนย์สำรวจเศรษฐกิจสังคมจีน ได้เปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างแพทย์แผนจีนและแพทย์ตะวันตกในด้านนี้: เนื่องจากแพทย์ตะวันตกมีมาตรฐานการช่วยชีวิตเมื่อเสียชีวิต แต่แพทย์แผนจีนไม่มีมาตรฐานดังกล่าว ดังนั้น ภายใต้กฎระเบียบปัจจุบัน ถ้าแพทย์แผนจีนใช้ยาแผนจีนในการช่วยชีวิตแล้วมีผู้เสียชีวิต ถือว่าผิดกฎหมาย และต้องรับผิดทางกฎหมาย แต่ถ้าแพทย์ตะวันตกใช้แนวทางการช่วยชีวิตแล้วมีผู้เสียชีวิต ไม่ต้องรับผิดใดๆ ชีวิตเจียชี้ว่า ประเด็นนี้ขัดขวางความกระตือรือร้นของแพทย์แผนจีนในการช่วยชีวิตผู้ป่วย และทำให้วิธีการช่วยชีวิตแผนจีนที่มีประสิทธิภาพเกิดขึ้นน้อยลง
หลี่โกวจงอธิบายว่า เหตุผลคือ ภายใต้ระบบการจัดการข้อพิพาททางการแพทย์ ยังไม่มีวิธีการประเมินข้อผิดพลาดทางการแพทย์แผนจีน จึงไม่สามารถประเมินได้ จึงต้องถือว่าทุกกรณีที่เกิดอุบัติเหตุถือว่าผิดกฎหมาย
นอกจากนี้ ตามที่ชีวิตเจียกล่าว โครงการ "ข้อบังคับการอนุมัติการผลิตยาในโรงพยาบาล (ฉบับทดลอง)" ที่กำลังจัดทำอยู่ ระบุว่า "ในกรณีภัยพิบัติ โรคระบาด หรือเหตุฉุกเฉิน หรือกรณีที่มีความจำเป็นทางคลินิกที่ตลาดไม่มีสินค้า ยาในโรงพยาบาลสามารถจัดจำหน่ายให้โรงพยาบาลอื่นได้" แต่กลับระบุว่า "ยาแผนจีนส่วนใหญ่ไม่อนุญาตให้จัดจำหน่าย"
ทราบว่า วิธีการประเมินยาแผนจีนใหม่ในปัจจุบัน ต้องใช้เอกสารและเกณฑ์ทั้งหมดตามยาตะวันตก รวมถึงยาแผนจีนที่อยู่ใน "เภสัชกรรม" ต้องอธิบายตามแนวทางแพทย์ตะวันตก หนังสือ "การวิจัยเศรษฐกิจยา" ฉบับที่สิบสี่ กล่าวว่า วิธีนี้ทำให้แพทย์แผนจีนจำนวนมากไม่สามารถใช้ยาตามแนวคิดการวินิจฉัยตามหลักแพทย์แผนจีนได้
ตามรายงานจากผู้เชี่ยวชาญ ระบบการศึกษาโรงพยาบาลแผนจีน ระบบการกำหนดราคาการรักษา ระบบราคาของยาแผนจีน ระบบการประเมินงานวิจัยทางแพทย์แผนจีน ฯลฯ ล้วนขัดขวางการพัฒนาอย่างเป็นธรรมของแพทย์แผนจีนในหลายด้าน