การดูแลชีวิตทางเพศสำหรับผู้ป่วยโรคหัวใจและหลอดเลือด

การดูแลชีวิตทางเพศสำหรับผู้ป่วยโรคหัวใจและหลอดเลือด
โรคหัวใจและหลอดเลือดที่พบบ่อย ได้แก่ ความดันโลหิตสูง โรคหัวใจขาดเลือด หลอดเลือดแดงแข็ง หลอดเลือดแคบ ผู้ป่วยโรคหัวใจและหลอดเลือดมักมีความกลัว ทำให้เกิดภาวะหย่อนสมรรถภาพทางเพศ ถ้าคู่สมรสคนใดคนหนึ่งเป็นโรคหัวใจและหลอดเลือด อีกฝ่ายที่ไม่ป่วยก็จะมีความกลัว ความกดดัน ความกังวลคล้ายกัน สมรรถภาพทางเพศก็จะได้รับผลกระทบ ผู้ป่วยโรคหัวใจและหลอดเลือดมีการเปลี่ยนแปลงของแรงตึงของหลอดเลือดและหลอดเลือดเอง ทำให้เลือดไปเลี้ยงเนื้อเยื่ออวัยวะเพศไม่เพียงพอ จึงเกิดภาวะหย่อนสมรรถภาพทางเพศ ยิ่งไปกว่านั้น ยาที่ใช้รักษาโรคหัวใจและหลอดเลือด เช่น เมทิลโดปา ยาขับปัสสาวะกลุ่มไทอะซีด ยาเบต้าบล็อกเกอร์ ฯลฯ ยังสามารถก่อให้เกิดภาวะหย่อนสมรรถภาพทางเพศได้
ในนิยาย "จินปิงเม่ย" ซีเมนเฉิง ตายกะทันหันขณะมีเพศสัมพันธ์ ซึ่งเรียกว่า "มาชางเฟิง" จริง ๆ แล้วคือ การมีเพศสัมพันธ์กระตุ้นให้เกิดการตายฉับพลันจากโรคหัวใจ ผู้ป่วยโรคหัวใจและหลอดเลือดมีความกลัวการมีเพศสัมพันธ์ กลัวตายจาก "มาชางเฟิง" ตามการทดลองพบว่า ผู้ชายในช่วงจุดสุดยอดทางเพศ ความดันโลหิตสูงขึ้น 40–100 มม. ปรอท ความดันโลหิตต่ำขึ้น 20–50 มม. ปรอท หายใจเกิน 40 ครั้ง/นาที หัวใจเต้นเพิ่มขึ้น 50–100 ครั้ง/นาที จากปกติ ความแตกต่างในการใช้พลังงานในช่วงมีเพศสัมพันธ์มีความหลากหลาย รายงานพบว่า ผู้ที่เสียชีวิตจากมีเพศสัมพันธ์ส่วนใหญ่เกิดจากความสัมพันธ์ที่ไม่ใช่คู่สมรส ซึ่งความตื่นเต้นเกินพอดีและกิจกรรมที่รุนแรงกว่าการมีเพศสัมพันธ์เอง อาจเป็นอันตรายมากกว่า
จริง ๆ แล้ว หลังเป็นโรคหัวใจและหลอดเลือด ไม่จำเป็นต้องระมัดระวังเกินไป หลีกเลี่ยงการมีเพศสัมพันธ์ โรคหัวใจขาดเลือดไม่ใช่เขตห้ามมีเพศสัมพันธ์ ขอเพียงจัดการมีเพศสัมพันธ์อย่างเหมาะสม ให้พักผ่อน ใช้ยาที่ส่งผลต่อสมรรถภาพทางเพศน้อยที่สุด ถ้ามีอาการยับยั้งสมรรถภาพทางเพศ ควรแจ้งแพทย์ทันที เพื่อจัดการได้ทันเวลา ภายใต้การใช้ยาที่เหมาะสม ให้พักผ่อนพอเพียง โรคอยู่ในภาวะคงที่ จึงสามารถจัดการมีเพศสัมพันธ์ได้ ควรใช้ท่าทางที่ใช้พลังงานน้อย ทำอย่างแผ่วเบา หลีกเลี่ยงการเคลื่อนไหวรุนแรง
สำหรับผู้ป่วยโรคกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน ควรรอจนฟื้นตัวสมบูรณ์ 6 เดือน จึงค่อยพิจารณาฟื้นฟูการมีเพศสัมพันธ์ ถ้าหลังมีเพศสัมพันธ์แล้วมีอาการใจสั่น หัวใจเต้นเร็ว หัวใจเต้นผิดจังหวะ หายใจเร็ว หรือหัวใจล้มเหลว ควรรอจนอาการหายดีก่อนจึงค่อยพิจารณาฟื้นฟูการมีเพศสัมพันธ์ ถ้ามีอาการเจ็บหน้าอกขณะมีเพศสัมพันธ์ ควรหยุดทันที และรับประทานไนโตรกลีเซอรีนทันที ถ้ามีโรคติดเชื้ออื่นหรือมีไข้ ควรชะลอการมีเพศสัมพันธ์ หลังฟื้นฟูการมีเพศสัมพันธ์แล้ว ถ้ามีการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิสูง ควรหลีกเลี่ยงชั่วคราว หลังดื่มแอลกอฮอล์ 2–3 ชั่วโมง หลังออกกำลังกายหนัก ทำงานเหนื่อย ความเครียดทางจิตใจ หรืออารมณ์ไม่ดี ควรพักผ่อนก่อน
ผู้ป่วยโรคหัวใจขาดเลือด ไม่ควรทำมีเพศสัมพันธ์บ่อยเกินไป เวลาไม่ควรยาวเกินไป ไม่ควรใช้แรงมาก ควรเลือกท่าทางที่ใช้พลังงานน้อย เช่น ท่าครึ่งนั่งหรือท่าครึ่งยืน ช่วยลดการขยายของหัวใจซ้าย ป้องกันอาการเจ็บหน้าอก ท่าตะแคง ทั้งสองฝ่ายไม่ต้องใช้พลังงานมาก ผู้ป่วยโรคหัวใจขาดเลือดควรเตรียมยาฉุกเฉิน เช่น ไนโตรกลีเซอรีน ไว้ใกล้เตียง สำหรับกรณีฉุกเฉิน
ผู้ป่วยความดันโลหิตสูง ควรจัดการมีเพศสัมพันธ์ภายใต้ภาวะความดันโลหิตคงที่ เพื่อป้องกันอุบัติเหตุ โดยเฉพาะควรระวังจังหวะ ความเข้มข้น และท่าทางในการมีเพศสัมพันธ์