การงดเว้นทางเพศในช่วงป่วยและช่วงฟื้นตัว

การงดเว้นทางเพศในช่วงป่วยและช่วงฟื้นตัว
ในช่วงป่วย ร่างกายอ่อนแอ สมดุลของหยินหยางผิดปกติ ควรควบคุมความต้องการ เพื่อรักษาพลังงาน งดเว้นการมีเพศสัมพันธ์ ยิ่งโดยเฉพาะโรครุนแรงหรือโรคติดต่อบางชนิด ควรหยุดการมีเพศสัมพันธ์ กรณีที่การมีเพศสัมพันธ์ทำให้อาการรุนแรงขึ้น หรือถึงขั้นเสียชีวิต ไม่ใช่เรื่องแปลก หนังสือ "ยี่ติ่ง ซือเอี้ยน" ได้จัดหมวด "ไกลจากห้องนอน" โดยระบุว่า "หากต้องการมีชีวิตยืนยาว ต้องเริ่มจากไกลจากผู้หญิง ยิ่งผู้ป่วยแล้ว ยิ่งต้องระวัง! โรคเกิดจากพลังงานอ่อนแอ จึงต้องป้องกันศัตรูอย่างแน่นหนา" เพื่อให้สุขภาพของคู่สมรสดีขึ้น ควรห้ามมีเพศสัมพันธ์ในกรณีต่อไปนี้: 1. โรคทางเพศ ถ้าคู่สมรสคนใดคนหนึ่งเป็นโรคทางเพศ เช่น โรคซิฟิลิส โรคหนองใน โรคตุ่มใสที่ขาหนีบ โรคตุ่มเนื้อร้ายที่ขาหนีบ ต้องรักษาให้หายก่อนจึงจะมีเพศสัมพันธ์ได้ ถ้าไม่รักษา อาจแพร่เชื้อให้อีกฝ่ายได้ 2. ช่วงที่ปอดอักเสบติดเชื้ออยู่ ผู้ป่วยปอดอักเสบมีความต้องการทางเพศสูง ชอบเร้าใจ อาจแพร่เชื้อให้อีกฝ่ายได้ ควรแยกเตียงกัน เพื่อให้ฟื้นตัวได้เร็ว 3. โรคตับอักเสบติดเชื้อเฉียบพลัน 4. ผู้หญิงที่เป็นโรคช่องคลอดจากโปรโตซัวหรือเชื้อรา ควรรักษาอย่างเข้มงวด จนหายแล้วจึงค่อยกลับมาทำกิจกรรมทางเพศ 5. ผู้ป่วยโรคไต โรคหัวใจ หลังรักษาแล้วควรควบคุมการมีเพศสัมพันธ์ เพื่อป้องกันการกลับเป็นซ้ำหรืออาการรุนแรงขึ้น
ในช่วงฟื้นตัวหลังป่วย ควรควบคุมความต้องการ เพื่อรักษาพลังงาน เพราะพลังงานของไตเป็นรากฐานของชีวิตมนุษย์ หลังป่วย พลังงานอ่อนแอ ร่างกายอ่อนแอ ต้องการพักผ่อนอย่างสงบ หากมีเพศสัมพันธ์ในช่วงนี้ ทำให้พลังงานเสียหาย โรคอาจกลับมาใหม่ โบราณเรียกภาวะนี้ว่า "ฟางลั่วฟู" หรือ "นู้ยลั่วฟู" จัดเป็นหนึ่งใน "สามฟู" หลังป่วย และเชื่อว่าโรคที่กลับมาใหม่จะรุนแรงกว่าเดิม รักษาได้ยากกว่า หนังสือ "ชางฮันลุ่น" กล่าวว่า "หลังป่วย ร่างกายแห้งเหี่ยว ห้ามมีเพศสัมพันธ์เด็ดขาด หากมีเพศสัมพันธ์ โรคจะกลับมา อาจตายได้" ซึ่งแสดงให้เห็นถึงอันตรายที่รุนแรงของการมีเพศสัมพันธ์หลังป่วย ดังนั้น ผู้ป่วยที่ฟื้นตัว ร่างกายอยู่ในช่วงฟื้นฟู ควรห้ามมีเพศสัมพันธ์ อย่างน้อยต้องระมัดระวังในการมีเพศสัมพันธ์