การท่องเที่ยวช่วยปรับอารมณ์และเพิ่มความรู้

การท่องเที่ยวช่วยปรับอารมณ์และเพิ่มความรู้
การท่องเที่ยวมักทำให้เกิดความรู้สึกถึงความล้ำค่า ผ่านการเปลี่ยนจาก "ตัวตนเล็ก ๆ" สู่ "ตัวตนใหญ่" จากระยะเวลาสั้น ๆ ไปสู่ความ永恒 จากระดับจำกัดสู่ความไม่จำกัด เช่น การล่องเรือตามแม่น้ำฮวงเหอและแม่น้ำแยงซีเกียง จะกระตุ้นความรู้สึกคิดถึงอดีต ทำให้รู้สึกถึงความลึกซึ้งและสูงส่งทางประวัติศาสตร์ เพราะแม่น้ำทั้งสองสายเป็นต้นกำเนิดของชนชาติจีน สร้างประวัติศาสตร์ของประเทศ ทั้ง "แม่น้ำฮวงเหอพันไมล์ ทรายพันล้าน คลื่นพัดพาสู่ขอบฟ้า" และ "แม่น้ำแยงซีเกียงไหลไป คลื่นพัดพาผู้นำยุคสมัยที่ผ่านมา" ทั้งสองท่าทางนี้มีพลังอันยิ่งใหญ่ ความกว้างใหญ่ ซึ่งมีความหมายทางวัฒนธรรมที่ลึกซึ้งและหนักแน่น สำหรับชาวจีนที่มีรากเหง้าจากเผ่าพันธุ์ฮั่วหยวน เมื่อเห็นแม่น้ำแยงซีเกียงและแม่น้ำฮวงเหอที่ไหลไม่หยุด รู้สึกตื่นเต้น จิตใจตื่นตัว จึงเกิดความรับผิดชอบทางประวัติศาสตร์อันหนักอึ้ง ไม่ใช่แค่ความเศร้าโศกที่ "มองท้องฟ้า รู้สึกว่างเปล่า ร้องไห้ด้วยความเหงา" เท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าขึ้นไปยังภูเขาเทียนไท่ ซึ่งเป็นสถานที่ที่จักรพรรดิฉินซีฮ่องเต้และฮั่นอู่ตี้เคยขึ้นไปบูชา หรือไปเยือนสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของศาสนาพุทธและเต๋าอย่างเมิ่งเอ๋อและวูตั่ง ทั้ง "ต้องขึ้นยอดเขา มองเห็นภูเขาทั้งหมดเล็กน้อย" ของภูเขาตงเยว่ หรือ "ภูเขาเมิ่งเอ๋อเกิดจากทิเบต โผล่ขึ้นจากที่ราบสูงสูง 3,000 เมตร" ทั้งสองท่าทางนี้ ทำให้รู้สึกใจกว้าง รู้สึกถึงความสูงส่งและบริสุทธิ์ได้อย่างไร
จากนี้ จึงเห็นว่า การท่องเที่ยวเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการปรับอารมณ์ ผู้ที่ท่องเที่ยวสามารถเลือกสถานที่ตามลักษณะนิสัยของตนเอง ผู้ที่มีลักษณะนิสัยแบบเลือดสีแดง (มีชีวิตชีวา) ควรไปที่ภูเขาและแม่น้ำ แสดงออกถึงอารมณ์ได้ ผู้ที่มีลักษณะนิสัยแบบเลือดสีเหลือง (ร้อนแรง) ควรไปที่สวนสาธารณะ อาคาร หรือห้องพักเพื่อสงบจิตใจ ผู้ที่มีลักษณะนิสัยแบบซึมซับหรือเหนื่อยง่าย ควรไปชมวิวที่มีความแตกต่างกันมาก หรือสถานที่ที่มีความสูงชัน เพื่อเปลี่ยนแปลงจิตใจที่ซึมซับและเศร้าหมอง
นอกจากนี้ การท่องเที่ยวยังช่วยเพิ่มความรู้ทางวัฒนธรรมและระดับการประเมิน ทำให้รู้จักโลกมากขึ้น เช่น ทำไมสวนอี้หยวนถึงถูกเรียกว่า "อี้หยวน"? เพราะเจ้าของสวนตั้งชื่อจากประโยคหนึ่งใน "ซีจิง": "พี่น้องกันมีความสุข" เขาสร้างสวนนี้เพื่อให้ลูกหลานอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข พระราชวังของจักรพรรดิเฉียนหลงในยุคชิงส่วนใหญ่เป็นห้องขนาดเล็ก เพราะจักรพรรดิเฉียนหลงชื่นชอบการอยู่คนเดียวในห้องเล็ก ๆ ที่อ่านหนังสือเขียนหนังสือ ท่องเที่ยวสถานที่ท่องเที่ยว ถือเป็นการอ่านประวัติศาสตร์ที่เป็นรูปธรรม ช่วยเพิ่มประสบการณ์ชีวิต