บิงซิน คือผู้หญิงนักเขียนชื่อดังระดับโลก ถือกำเนิดปี 1900 เป็นเพื่อนร่วมยุคกับศตวรรษที่ 20 เธอเข้าสู่วงการวรรณกรรมตั้งแต่ปี 1919 ทำงานเขียนวรรณกรรมมานานกว่า 70 ปี ผลงานล้ำค่า สร้างชื่อเสียงในวงการวรรณกรรมจีนสมัยใหม่ ได้สร้างผลงานสำคัญในด้านวรรณกรรมสำหรับเด็ก ทำให้เกิดผลกระทบอย่างมาก ช่วงปลายชีวิต สร้างจุดสูงสุดใหม่ในชีวิตการเขียน วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 1999 บิงซินจากไปอย่างสงบ
บิงซิน ชื่อจริงคือเซี่ยเหวียนอิง ใช้ชื่อปากกา บิงซิน ผู้หญิง หรือผู้ชาย จังหวัดชางเล่อ ฟูเจี้ยน เธอเป็นลูกสาวของเซี่ยเป่าจาง ซึ่งเป็นทหารที่มีความรักชาติอย่างแรงกล้า ได้เข้าร่วมสงครามทะเลจีน ปี 1894 บิงซินเติบโตมาภายใต้แรงบันดาลใจจากความรักชาติ
บิงซินกลายเป็นต้นไม้ที่ไม่เคยเสื่อมสลายในวงการวรรณกรรม เพราะเธอมีหัวใจเด็กที่ไม่เคยแก่ บิงซินทุ่มเทหัวใจทั้งชีวิตให้กับการเขียนวรรณกรรมสำหรับเด็ก เธอกล่าวว่า "ฉันเลือกงานของตัวเอง คือ ตั้งใจสร้างวรรณกรรมสำหรับเด็ก ฉันชอบเด็กมาโดยตลอด ชอบเขียนเรื่องที่สดใส ชอบใช้ภาษาที่ชัดเจนและสดใส" เธอใช้ชีวิตกับเด็ก ร่วมหายใจกับเด็ก จึงคงหัวใจเด็กที่ไม่เคยแก่ ด้วยเหตุนี้ จึงรักทุกสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่มีชีวิต แมว โดยเฉพาะแมวพันธุ์เปอร์เซีย แมวตัวนี้ตัวใหญ่ ร่างกายแข็งแรง ขนขาวนุ่ม คล้ายเมฆ นุ่มเหมือนเส้นไหม เดินหรือวิ่ง คล่องตัว ดูเหมือนแชมป์การวิ่งข้ามรั้ว แต่เมื่ออยู่หน้าบิงซิน กลับดูน่ารัก นิ่ง ขี้เล่น ทำให้บิงซินหัวเราะอย่างมีความสุขเหมือนเด็กๆ
บิงซินเคยกล่าวว่า "การดูแลสุขภาพไม่มียาลับ สำคัญคือการคงอารมณ์ดีและมีวินัย" เธอเป็นคนสงบ ใจเย็น คิดว่า "ผู้ที่ดูแลสุขภาพได้ดี ดูแลภายใน ผู้ที่ดูแลสุขภาพไม่ดี ดูแลภายนอก" ความชำนาญด้าน "ดูแลภายใน" ทำให้เธออยู่ในสภาพสงบ ยอมรับ กล้าหาญตลอดเวลา ช่วงปลายชีวิต มีคนถามซ้ำๆ เกี่ยวกับความลับของอายุยืน เธอตอบว่า "ฉันไม่มีวิธีดูแลสุขภาพพิเศษ แค่ใจกว้าง ไม่คิดมากกับคนอื่น ทุกวันของชีวิตคือวันใหม่ หลายสิบปีก่อน ฉันเคยพูดว่า ชีวิตเริ่มต้นที่อายุ 80" เธอชอบดอกกุหลาบ บ้านมีกุหลาบสดใสวางไว้ในแจกัน ใครถามว่าทำไมถึงชอบกุหลาบ คำตอบคือ เพราะกุหลาบมีหนามแข็ง กลิ่นหอม แต่ก็ไม่สามารถซ่อนความสง่างามของตัวเองได้
บิงซินมีสุขภาพดีและอายุยืน ยังได้รับประโยชน์จากความรักที่มั่นคงของคู่สมรส ช่วงวัยหนุ่มสาว บิดามารดาพูดคุยกัน แม่กล่าวว่า ลูกสาวฉันไม่แต่งงานกับทหารเรือ บิดาตอบว่า ลูกสาวฉันไม่แต่งงานกับข้าราชการ แล้วบิงซินพูดขึ้นว่า "ฉันไม่แต่งงานกับคนในวงการวรรณกรรม พวกเขามักมีความรักนอกใจ ดีกับคนอื่น แต่ฉันไม่ยอมแต่งงานกับเขา" ต่อมาเธอแต่งงานกับอู่เหวินจั่ว ซึ่งไม่ได้อยู่ในวงการวรรณกรรม อู่เหวินจั่วเป็นนักสังคมวิทยา คู่สมรสเข้าใจกันดี ความสัมพันธ์แน่นแฟ้น ทั้งในช่วงที่โชคดี หรือช่วงที่ยากลำบาก ทั้งสองคนร่วมกันแบ่งปันชีวิต อยู่ด้วยกัน ช่วงต้นทศวรรษ 1970 ทั้งสองคนร่วมกันแปลหนังสือยักษ์ "ประวัติศาสตร์โลก" งานแปลจำนวนหลายล้านคำ ถูกแปลอย่างละเอียด ทบทวนกันทุกคำ ดังนั้น เมื่อมีคนถามถึงวิธีดูแลสุขภาพ เธอพูดอย่างลึกซึ้งว่า "ฉันไม่ได้พึ่งพาอาหารเสริม ยาบำรุง แต่เป็นเพราะความรักที่มั่นคงในครอบครัว ความสุขในบ้าน พอใจในสิ่งที่มี ฉันเขียนด้วยรอยยิ้ม จึงมีชีวิตยืนยาว"
บิงซินในวัยชรา มองเรื่องชีวิตและความตายอย่างสงบ ไม่กลัวความตาย มีความกล้าหาญและอารมณ์ขัน กล่าวว่า "ชีวิตและตายเป็นเรื่องธรรมดา ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ แต่จิตวิญญาณไม่สามารถทำลายได้ ยังคงอยู่ตลอดไป" ร่างกายไม่ค่อยดี บางคนเชิญผู้เชี่ยวชาญด้านกิจกรรมพลังงานมาช่วย ผู้เชี่ยวชาญทำพลังงานสักพัก แล้วถามว่ารู้สึกเย็นไหม เธอตอบว่า "ไม่เย็น" ผู้เชี่ยวชาญทำอีกพัก ถามว่ารู้สึกร้อนไหม เธอตอบว่า "ไม่ร้อน" แล้วบอกกับผู้เชี่ยวชาญว่า "อย่าทำต่อแล้ว ฉันไม่สามารถทำลายได้" ต่อมาเธอยังพูดกับคนอื่นว่า "ฉันไม่เชื่อพระเจ้า ไม่เชื่อเทพ ไม่เชื่อพระเจ้า แต่เชื่อตัวเอง" ช่วงปลายชีวิต แม้จะอยู่อย่างเงียบสงบ หลีกเลี่ยงเสียงดัง แต่ก็ยังห่วงใยแผ่นดินจีน ห่วงใยประชาชน ผู้สัมภาษณ์ถามว่า อะไรคือสิ่งที่เธอโกรธที่สุด? เธอตอบว่า โกรธที่สุดคือการคอร์รัปชันในวงการข้าราชการ ความกดขี่ ตัวเธอพูดตลกว่า "ฉันไม่มีอะไรเลย ไม่มีอำนาจให้เอาไป ไม่มีตำแหน่งให้ถอดออก" ที่อายุ 95 ปี เธอยังเขียนคำขวัญให้กับ "โลกของผู้หญิง" ให้ผู้หญิงรุ่นใหม่เป็น "ผู้หญิงยุคใหม่ที่รักตนเอง ให้เกียรติตนเอง ควบคุมตนเอง ไม่หยุดพัฒนา" คำพูดทั้งหมดเต็มไปด้วยความกล้าหาญของผู้สูงอายุที่มีชีวิตอยู่ในศตวรรษที่ผ่านมา
| 