การรักษาด้วยการเจาะเข็มสำหรับโรคเลือดออกผิดปกติจากมดลูก

โรคเลือดออกผิดปกติจากมดลูก (เรียกสั้น ๆ ว่า "กงซือ") เป็นโรคทางสูติกรรมที่พบได้บ่อยในทางคลินิก ซึ่งเกิดจากภาวะทำงานของรังไข่ไม่สมดุล ส่งผลให้เกิดเลือดออกจากมดลูกอย่างผิดปกติ และอยู่ในขอบเขตของโรค "เป้งล้อ" ในแพทย์แผนจีน แพทย์แผนจีนเชื่อว่าร่างกายมนุษย์เป็นหน่วยเดียวที่สมบูรณ์ ภาวะประจำเดือนผิดปกติเป็นโรคที่พบได้บ่อยที่สุดในภาวะผิดปกติของวงจรเดือน แพทย์หญิงหวงฉือเซียน รองหัวหน้าแผนกการเจาะเข็มโรงพยาบาลที่หนึ่งของฮาร์บิน แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านสูติกรรมอี้จวอเฟิง และคณะ ได้ดำเนินการรักษาโดยอาศัยหลักการปรับสมดุลพลังงานและเลือด ปรับสมดุลหยิน-หยาง และเสริมพลังงานข้างในเพื่อขับสิ่งชั่วร้าย โดยใช้เทคนิคการเจาะเข็มตามเวลาที่เหมาะสมในการรักษาโรคกงซือ และทำการตรวจระดับฮอร์โมนในเลือดก่อนและหลังการรักษาในผู้ป่วยที่มีภาวะไม่สามารถตกไข่ได้ ผลลัพธ์ที่ได้ดีมาก งานวิจัยนี้เลือกผู้ป่วย 51 คนจากแผนกสูติกรรมของโรงพยาบาลนี้ ซึ่งได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคกงซือจากภาวะทำงานของรังไข่ผิดปกติ โดยอายุน้อยที่สุด 15 ปี มากที่สุด 54 ปี ผู้ป่วยที่มีอาการมาแล้ว 1 ปี จำนวน 24 ราย 1–10 ปี จำนวน 21 ราย มากกว่า 10 ปี จำนวน 6 ราย ผู้ป่วย 51 ราย รวมถึง 9 รายที่ไม่สามารถมีบุตรได้ 10 รายมีประวัติการดูดมดลูก 20 รายยังไม่แต่งงาน ผู้ป่วยที่มีเลือดออกต่อเนื่อง 7–15 วัน จำนวน 11 ราย 16–30 วัน จำนวน 19 ราย 30 วันขึ้นไป จำนวน 21 ราย แบ่งผู้ป่วยแบบสุ่มเป็นสองกลุ่ม กลุ่มการรักษาด้วยการเจาะเข็มตามเวลา และกลุ่มการเจาะเข็มทั่วไป กลุ่มการรักษาใช้การเลือกจุดตามเวลาที่เหมาะสมกับโรค โดยใช้หลักการ "นาซื่อ" เป็นหลัก ทำการเจาะเข็มทุกวันในช่วงเวลาเช้า (7–9 โมง) และช่วงกลางวัน (9–11 โมง) ก่อนเจาะจุดที่ไหลเวียนตามลำดับ แล้วจึงเลือกจุดที่เหมาะสมกับอาการ จุดหลักคือ อินเป่า (Yinbai), จือซานลี่ (Zusanli), ซานอินเจียโอ (Sanyinjiao), ปีชู (Pishu), วีชู (Weishu) หลังเลือดหยุด จุดหลักจะเพิ่มเติมจุดเช่น เชินชู (Shenshu), กว่านหยวน (Guanyuan), ฉี่ไห (Qihai) ขนาดเข็มใช้เป็นเข็มเส้นเล็ก 26–28 หมายเลข หลังเจาะเข็ม ขึ้นอยู่กับอาการของโรค ใช้เทคนิคเติมหรือลด ความลึกของการเจาะเข็มแตกต่างกันตามรูปร่างร่างกาย หลังได้รับพลังงานจากการเจาะเข็ม ใช้เทคนิคเติมหรือลด แล้วใส่ไหมขัดไว้ที่ปลายเข็ม จุดไฟที่ด้านบน ใช้การอบด้วยไฟ (Wen Zhen) จุดละ 3 ครั้ง ครั้งละประมาณ 6–7 นาที ปล่อยเข็มไว้ 30 นาที 10 ครั้งเป็นหนึ่งคอร์ส จำกัดไว้ไม่เกิน 3 คอร์ส ผลลัพธ์พบว่า ผู้ที่ได้ผลดี (เลือดหยุดภายใน 7 วันหลังการเจาะเข็ม) คิดเป็น 73% ผู้ที่มีผล (เลือดหยุดภายใน 7–10 วันหลังการเจาะเข็ม) คิดเป็น 27%
ผลการวิจัยของโรงพยาบาลนี้แสดงว่า การรักษาด้วยการอบด้วยไฟตามเวลาที่เหมาะสมนี้ ช่วยให้เลือดหยุดได้เร็ว ช่วยเพิ่มจำนวนเม็ดเลือดแดงและปริมาณฮีโมโกลบินได้อย่างชัดเจน ยังช่วยลดฮอร์โมนฟอลลิเคิลสติมูเลติง (FSH) ที่สูงในผู้ป่วยกงซือ ช่วยเพิ่มฮอร์โมนโปรเจสเตอโรนที่ต่ำลง โดยเฉพาะฮอร์โมนเอสโตรเจนที่สอง (E2) เพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน กลไกการทำงานของเทคนิคการเจาะเข็มตามเวลาในการรักษาโรคกงซือ คือ การปรับสมดุลระบบการหลั่งของแกนสมอง-ต่อมใต้สมอง-รังไข่ที่ผิดปกติ ปรับระดับฮอร์โมนในเลือด ซึ่งสอดคล้องกับผลการรักษาโรคกงซือด้วยฮอร์โมนเอสโตรเจนในทางการแพทย์สมัยใหม่ อย่างไรก็ตาม การรักษาด้วยฮอร์โมนอาจก่อให้เกิดเลือดออกหลังหยุดยา และการใช้ฮอร์โมนเอสโตรเจนจำนวนมากอาจก่อให้เกิดมะเร็ง ดังนั้น การรักษาด้วยการอบด้วยไฟตามเวลาที่เหมาะสมจึงสามารถหลีกเลี่ยงข้อเสียเหล่านี้ได้ พร้อมทั้งให้ผลการรักษาที่ดีมาก