แพทย์แผนจีนเชื่อว่า โรคหอบหืดเกิดจากความอ่อนแอของปอดและไต ดังนั้น หลักการรักษาคือ "เมื่อเร่ง รักษาอาการ ถ้าไม่เร่ง รักษาต้นเหตุ" อาการคือปอด ต้นเหตุคือไต กล่าวคือ เมื่อเกิดอาการหอบหืด ควรรักษาอาการก่อน หยุดอาการหอบหืด ถ้าอาการดีขึ้น ควรรักษาต้นเหตุ คือเสริมไตและพลังงาน ถ้ามีทั้งอาการขาดและเต็ม ควรรักษาทั้งสองอย่าง รักษาทั้งอาการและต้นเหตุพร้อมกัน
แพทย์แผนจีนแบ่งโรคหอบหืดตามสาเหตุเป็น 3 แบบ คือ 1. หอบหืดจากลมหนาว ใช้ยา เช่น มะกอก จิ้งจิ้ง ปั่นช้อ ซีซิน หัวหัว วูเว่ยซือ คานโซว คานเจียง ฯลฯ ตำรับนี้เรียกว่า เสี่ยงชิงตัง ช่วยหยุดหอบหืด ขจัดความหนาว 2. หอบหืดจากความร้อน ใช้ยา เช่น มะกอก ซิงเอิน หินขาว คานโซว ฯลฯ ตำรับนี้เรียกว่า มาชิงชิ่งตัง มีคุณสมบัติขจัดความร้อน ขจัดเสมหะ หยุดหอบหืด 3. หอบหืดจากเสมหะ ใช้ยา เช่น ตงปี หัวหัว ฟุหลิง คานโซว ฯลฯ ตำรับนี้เรียกว่า เอิร์นชินตัง มีคุณสมบัติขจัดความชื้น ขจัดเสมหะ ลดลมหายใจ หยุดหอบหืด นอกจากนี้ ถ้ามีอาการหอบหืด หายใจไม่พอ คำพูดอ่อนแรง ไอเบา หายใจไม่แรง หัวใจเต้นเร็ว ควรเพิ่มตำรับลิวจื่อจิวตัง ซึ่งประกอบด้วย ตังเชิน ปั่นจือ ฟุหลิง คานโซว ตงปี หัวหัว ซึ่งมีคุณสมบัติเสริมพลังงาน บำรุงม้าม หยุดหอบหืด ถ้ามีอาการหอบหืดเรื้อรัง หายใจออกมาก หายใจเข้าน้อย ยิ่งเคลื่อนไหวยิ่งแย่ หายใจไม่ต่อ เหงื่อออก แขนขาเย็น หนาว ควรเพิ่มตำรับจินกุยชินชีวันตัง ซึ่งประกอบด้วย ซือตี้ ซานเยว่ ซานจูหยู ตานปี เจเซียง ฟุหลิง ฟูซื่อ จูเกี๋ย ซึ่งมีคุณสมบัติเสริมพลังงานไต รับลมหายใจ
| 