ในทางแพทย์แผนจีน การรักษาตามอาการจะพิจารณาจากสี ลักษณะ และปริมาณเสมหะที่ไอออกมา แบ่งเป็นหลักการรักษาได้ประมาณ 6 ประเภท:
เสมหะที่คั่งอยู่ในร่างกาย ไม่เพียงแต่ทำให้เชื้อโรคในทางเดินหายใจเจริญเติบโตและเพิ่มความรุนแรงของโรคอักเสบ แต่ยังทำให้หลอดลมอุดตัน ทำให้เกิดภาวะขาดออกซิเจน หายใจลำบากได้
หนึ่ง อาการไอจากปอดเย็น:
เสมหะที่ไอออกมาสีขาว ใส ผู้ป่วยรู้สึกหนาว หนาวสั่น ไข้ต่ำ ไอ ปวดหน้าอก หายใจหอบ ใบหน้าซีดขาว เป็นต้น
สอง อาการไอจากปอดร้อน:
เสมหะที่ไอออกมาสีเหลือง ข้น แข็ง หรือมีเลือดปน พร้อมกับไข้ ไอ ปวดหน้าอก หายใจหอบ ใบหน้าแดง ตาแดง คอแดงเจ็บ กระหายน้ำ ริมฝีปากแห้ง ปัสสาวะสั้นสีเข้ม ท้องผูก ลิ้นแดง ผิวลิ้นเหลือง เป็นต้น
สาม ลมพายุโจมตีปอด
เสมหะใส ฟองมาก พร้อมกับมีไข้ หนาว ไอ จมูกอุดตัน น้ำมูกไหล คอแห้ง คัน ปวดศีรษะและร่างกาย ลิ้นขอบและปลายแดง ผิวลิ้นบางขาว เป็นต้น
สี่ ปอดแห้งจากหยินอ่อน
เสมหะน้อย ข้น ขับยาก หรือมีเลือดปน ถ้าเกิดจากความแห้ง อาจมีไข้ หนาว ปวดหน้าอก ริมฝีปากดำ จมูกแห้ง คอแห้ง กระหายน้ำ ฯลฯ
ถ้าเกิดจากหยินอ่อน อาจมีอาการใจไม่สงบ นอนไม่หลับ ตัวร้อนเหงื่อออกตอนกลางคืน แก้มแดง ลิ้นแดง ผิวลิ้นบาง เป็นต้น
ห้า ความชื้นโจมตีปอด
เสมหะออกมาก ขาว ลื่น ขับออกง่าย แขนขาอ่อนแรง ง่วงซึม หน้ามึน ไม่รู้สึกอยากอาหาร
หก ความชื้นร้อนสะสมที่ปอด
ไอเสมหะข้นมีเลือด หรือเสมหะมีกลิ่นเหม็น ไข้สูง หรือไข้ร้อนแบบคลื่น หน้าอกแน่นเจ็บ หายใจไม่ออก ปากแห้ง คอแห้ง หงุดหงิด ไม่สงบ
| 