ซ่านหลิงเป่าจือซาน 【แหล่งที่มา】《ไท่ผิงหุ่ยมินเหว่ยจือจือกั่วฟัง》เล่มสาม 【ชื่ออื่น】ซ่านจืออิน (《จางเซี่ยจี้ทง》เล่มสิบหก) 【องค์ประกอบ】ลี่นี่นิ่ง (ลอกเปลือกออก) ยี่อี้อิน ซัวแซนเจิน จิ่งกง (ผัดจนเหลืองเข้ม) 500 กรัม บั่วจือ (แช่ในน้ำขิง ลอกเปลือกออก ผัดเบา ๆ) 750 กรัม ป๋อหลิง โสม (ล้างยอดออก) ถั่งกุ้ย (ผัด) บั่วจือ หัวหอม 1,000 กรัม 【วิธีใช้】ยาทั้งหมดบดเป็นผงละเอียด ครั้งละ 6 กรัม ดื่มกับน้ำต้มลูกเดี่ยว ปริมาณสำหรับเด็กลดตามอายุ 【คุณสมบัติ】เสริมพลังงานของม้ามและปอด ปรับสมดุลกระเพาะอาหาร ขจัดความชื้น 【สรรพคุณ】ม้ามและปอดอ่อนแอ อาหารไม่ค่อยกิน ท้องอืด ขาอ่อนแรง ร่างกายผอมแห้ง แน่นหน้าอก ท้องบวม ลำไส้เสียงดัง ผิวหน้าซีด ลิ้นขาวเหนียว ชีพจรละเอียดและช้า ปัจจุบันใช้รักษาโรคกระเพาะอาหารเรื้อรัง โรคเบาหวาน ภาวะโลหิตจาง โรคการย่อยอาหารในเด็ก ภาวะบวมน้ำจากการขาดสารอาหาร โรคตับเรื้อรัง โรคไตเรื้อรัง โปรตีนในปัสสาวะไม่หาย โรคเสื่อมสภาพอื่น ๆ ที่มีอาการม้ามขาดพลังงานพร้อมกับความชื้น รวมถึงโรคหลอดลมเรื้อรัง ปอดอักเสบเรื้อรัง ที่มีอาการม้ามอ่อนแอและเสมหะมาก 【คำอธิบายตำรา】โสม บั่วจือ ป๋อหลิง ถั่งกุ้ย บำรุงพลังงานและเสริมม้าม หัวหอม บั่วจือ ลี่นี่นิ่ง ช่วยเสริมม้ามและขจัดความชื้น ซัวแซนเจิน กระตุ้นการย่อยอาหาร จิ่งกง ช่วยยกพลังงานขึ้น ช่วยให้ปอดทำงานดี ใช้เพื่อพาฤทธิ์ยาขึ้นไปยังส่วนบน ยาทั้งหมดร่วมกัน จึงสร้างสรรพคุณในการเสริมพลังงานม้าม ปรับสมดุลกระเพาะอาหาร และขจัดความชื้น |