ปัจจัยที่ทราบแล้วว่าสามารถกระตุ้นให้เกิดโรคนี้มีหลายอย่าง ได้แก่ อายุ: ในผู้หญิง อัตราการเกิดโรคจะเพิ่มขึ้นตามอายุ โดยพบได้น้อยมากในช่วงก่อนมีประจำเดือน และพบได้น้อยในวัย 20 ปี แต่หลังจากนั้นอัตราการเกิดโรคจะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว โดยมีความถี่สูงสุดในช่วงอายุ 45–50 ปี แต่ระดับความถี่จะคงที่ในระดับหนึ่ง หลังหมดประจำเดือนอัตราการเกิดโรคจะยังคงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนถึงอายุประมาณ 70 ปี ซึ่งเป็นจุดสูงสุด ความตายจากโรคก็เพิ่มขึ้นตามอายุเช่นกัน โดยอัตราการตายจะเพิ่มขึ้นตั้งแต่อายุ 25 ปี เป็นต้นไป และยังคงเพิ่มขึ้นตลอดชีวิตในวัยชรา ปัจจัยทางพันธุกรรม ผู้หญิงที่มีประวัติครอบครัวสายตรง (เช่น บุตรสาว หรือพี่น้อง) ที่เป็นมะเร็งเต้านม จะมีความเสี่ยงต่อการเป็นมะเร็งเต้านมสูงกว่ากลุ่มประชากรทั่วไป 2–3 เท่า โรคเต้านมอื่นๆ ช่วงอายุเริ่มมีประจำเดือน: ผู้ที่เริ่มมีประจำเดือนก่อนอายุ 13 ปี มีความเสี่ยงสูงกว่าผู้ที่เริ่มหลังอายุ 17 ปี ถึง 2.2 เท่า ช่วงอายุหมดประจำเดือน: ผู้ที่หมดประจำเดือนหลังอายุ 55 ปี มีความเสี่ยงสูงกว่าผู้ที่หมดก่อนอายุ 45 ปี อายุครั้งแรกที่ตั้งครรภ์: ความเสี่ยงเพิ่มขึ้นตามอายุที่คลอดครั้งแรกที่เพิ่มขึ้น โดยเฉพาะผู้ที่คลอดครั้งแรกหลังอายุ 35 ปี มีความเสี่ยงสูงกว่าผู้ที่ไม่มีลูกเลย การใช้ฮอร์โมนเอสโตรเจนหลังหมดประจำเดือน: การใช้ฮอร์โมนเอสโตรเจนในช่วงวัยหมดประจำเดือนเป็นเวลานานอาจเพิ่มความเสี่ยงต่อการเป็นมะเร็งเต้านม ยาคุมกำเนิดชนิดรับประทาน สถานที่เกิด อาหาร: โดยเฉพาะอาหารที่มีไขมันสูง อาจเพิ่มความเสี่ยงต่อการเป็นมะเร็งเต้านม การดื่มแอลกอฮอล์ น้ำหนักตัวเพิ่มขึ้นอาจเป็นปัจจัยเสี่ยงสำคัญในการเกิดมะเร็งเต้านมในผู้หญิงหลังหมดประจำเดือน <มะเร็งเต้านม>
|